به گزارش حیات، احمد مرودشتی سال 1344 در تهران به دنیا آمد و سال 1361 در سن 17 سالگی به عنوان یک تخریب چی آموزش دیده فعالیتش را در واحد تخریب جنگ و پاکسازی میادین مین آغاز کرد. 28 بهمن سال 61 به همراه گروهی از رزمنده ها برای پاکسازی مین به جبهه‌های غرب در ارتفاعات بازی دراز در نزدیکی قصر شیرین رفت و برای خنثی کردن مین‌های ضد نفر دست به کار شد اما یکی از آن‌ها منفجر شده و به دلیل اصابت ترکش مستقیم، چشم‌هایش در همان لحظه تخلیه شد. از سوی دیگر تخریب‌چی‌ها برای خنثی سازی مین ها معمولا به حالت چمباتمه نشسته و برای یافتن و خنثی سازی به حالت رکوع روی آنها خم می‌شدند به همین دلیل در زمان انفجار همه ترکش ها به سر و صورت و سینه‌ احمد مرودشتی اصابت کرد و در سن 17 سالگی به درجه رفیع جانبازی 70 درصد رسید، او که اکنون 34 سال است که نابیناست در 22 دی ماه 93 جلسه دفاعیه رساله دکتری خود را با موضوع «ولایت فقیه» در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار کرد. این جانباز روشن دل در گفت و گو با خبرنگار حیات به نقل خاطراتی از آزادسازی شهر سومار پرداخت و گفت: شهر سومار در سال 61 طی عملیات مسلم ابن عقبل آزاد شد، صدام با ایجاد میدان های مین بیشمار برای جلوگیری از پیشروی نیروهای ایرانی تلاش می کرد. نکته قابل توجه در این زمینه این است که نوع مین های کار گذاشته شده ارسالی از بلوک شرق و غرب بود که حمایت این دو ابرقدرت از سیاست های ظالمانه صدام را اثبات می کرد. وی افزود: قبل از هر عملیاتی واحد تخریب شبانه به صورت مخفی داخل میدان های مین شده و با پاکسازی معبری را برای عبور رزمندگان ایجاد می کرد. هنگامی که سومار آزاد شد و دشمن عقب نشینی کرد، منطقه ای را در آن نزدیکی مشاهده کردیم که معبر باز شده در آن بسیار باریک بود و عبور رزمنده ها را با مشکل مواجه می کرد؛ به این واسطه مجبور شدیم در روشنایی روز به این منطقه که در تیررس مستقیم دشمن بود وارد شده و مین ها را خنثی کنیم. ما باید به صورت چمباتمه می نشستیم ودر همان حالت گلوله های تک تیراندازها از چپ و راست‌مان عبور می کرد ولی به دلیل ایمان و اعتقاد قلبی، واحد تخریب هیچ گونه حس ترس نداشت. در نهایت نیز آن منطقه پاکسازی شد. مرودشتی ادامه داد: تخریب چی ها در زمان جنگ تنها یک قمقمه به همراه داشتند، هنگامی که بعد از پاکسازی منطقه مورد اشاره، با نیروها قصد عقب نشینی داشتیم متوجه شدیم که در گوشه ای از میدان فردی تکان می خورد که آن شخص نیروی عراقی مجروحی بود که ما به سرعت برانکاردی درست کرده و آب مختصری که داشتیم را هم به او دادیم تا این که بتوانیم در اسرع وقت وی را برای مداوا به درمانگاه برسانیم. این جانباز روشن دل در پاسخ به این سوال که انگیزه شما به عنوان یک جانباز برای حضور در عرصه دانشگاهی کشور چه بود اظهارداشت: هر انسانی در هر صحنه ای باید تکلیفش را بداند و به آن عمل کند هنگامی که مجروح شدم تا یک سال در بیمارستان تحت درمان بودم و سپس دوباره به جبهه رفتم ولی حس کردم نمی توانم با توجه به شرایطم خدمت بزرگی انجام دهم، به همین دلیل تصمیم گرفتم در صحنه علمی کشور فعال شوم و سال 93 از رساله دکتری خود با موضوع «ولایت فقیه» در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی دفاع کردم. وی همچنین با تاکید بر ضرورت فرهنگ سازی ایثار شهدای مدافع حرم در کشور تصریح کرد: شهدای مدافع حرم به مقابله با توطئه های دشمن در راستای گسترش کفر جهانی پرداختند تا به این واسطه کشورهای اسلامی را دچار تزلزل و نابودی و رژیم صهیونستی را تقویت نمایند، از این جهت شهدای مدافع حرم با ایستادگی مقابل این توطئه عمیق، مانع رسیدن دشمن به اهداف شومش شدند. این جانباز 70 درصد با اعلام آمادگی خود برای حضور در سوریه به عنوان مدافع حرم خاطرنشان کرد: من این مسئله را افتخار و وظیفه خود می دانم و به این مسیر اعتقاد و ایمان قلبی راسخ دارم. احمد مرودشتی در پایان سخنان خود رسالت بنیاد شهید و امور ایثارگران را در زمینه استعدادیابی جانبازان بسیار مهم دانست و گفت: جانبازان عزیزان ما هستند، در میان جانبازان قطع نخاع به عنوان نمونه دکتر حبیب الله عظیمی استاد دانشگاه هستند و جانبازی مانع رسیدن او به پیشرفت و ترقی و خدمت به کشور نشده است، از سوی دیگر نباید فراموش کنیم که جانبازان ما در عرصه های گوناگون فنی، هنری ، ورزشی ، علمی و ... استعدادهایی دارند که رسالت بنیاد در این زمینه کشف آنها و زمینه سازی برای استفاده از قابلیت ها و توانمندی های این عزیزان است. پایان پیام/